الَحْوْضَ كَإْصبَعَىَّ هَاتَيْن - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبَّابَتَيْه وَ لَا أَقوُلُ كَهَاتَيْنِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبَّابَتهٍ وَ الوُسْطَى - فَتَفْضَلُ هَذِهِ عَلَى هَذِهِ . « 1 » « رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم در حِجّة الوداع ، در مسجد خَيْف ، ضمن خطبه اى كه ايراد نمودند گفتند : من براى يافتن آب زودتر و جلوتر از شما مىروم ، و شما بعداً بر من كنار حوض وارد مىشويد ؛ حوضى كه عرضش به اندازهء وسعت بُصْرى تا صَنْعاء است ! در آن حوض به قدرى قدَح و كاسه از نقره موجود است كه به عدد ستارگان است . آگاه باشيد ! من حقّاً در آنجا از شما دربارهء ثَقَلَين پرسش ميكنم ! گفتند : اى پيغمبر خدا ! ثَقَلَين چيست ؟ ! فرمود : كتاب خدا ثَقَل أكبر است كه يك طرف آن به دست خدا ، و طرف ديگر آن در دست شماست ! و بايد شما به آن متمسّك باشيد ، كه در آن صورت هيچگاه گمراه نخواهيد شد و هيچگاه به لغزش نخواهيد افتاد ! و ثَقَل أصغر ، عترت و أهل بيت من است . بدرستى كه خداوند لطيف و خبير مرا آگاه كرده است كه اين دو ثَقَل ، از هم جدا نمىشوند ، تا زمانى كه هر دو با هم بر من كنار حوض

--> ( 1 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 4 و 5 ؛ و فَرَط به فتح فاء و راء ، به كسى گويند كه براى طلب آب از گروه خود جلو بيفتد . و واحد و جمعش يكسان است ؛ گويند : رَجُلٌ فَرَطٌ و قَوْمٌ فَرَطٌ . و حِجّهء الوَداع به كسر حاء بر وزن فِعْلَه ، براى بيان نوع است و كيفيّت ، و به فتح حاء نيست كه براى مرّهء بوده باشد ؛ يعنى آن نوع حجّى كه رسول الله در آن وداع نمودند .